Achmed Baadoud: stem Jeroen van Berkel (Parool 1 mei)

Amsterdam, 1 mei 2017

Ik wil werken aan het weer opnieuw opbouwen van de PvdA samen met zoveel mogelijk partijgenoten. Na lang nadenken en gesprekken met andere kandidaten heb ik besloten om mij niet te kandideren voor het lijsttrekkerschap en sluit ik me aan bij het team van collega-bestuurder Jeroen van Berkel uit stadsdeel West. Onze opvattingen over politiek, Amsterdam en onze vereniging sluiten op elkaar aan, wat we overigens ook delen is de bewondering voor onze partijgenoot Ahmed Aboutaleb: Jeroen was zijn politieke adviseur, Ahmed was en is mijn voorbeeld. Op deze prachtige dag hoop ik dat we verdergaan op de nieuwe ingeslagen weg, een weg van samenhorigheid en goede arbeid om de idealen van onze partij te verwezenlijken.

Lees hieronder Achmed zijn hele brief!

Amsterdam, 1 mei 2017

Vandaag is het de Dag van de Arbeid. De dag waarop in de PvdA en andere progressieve partijen wordt gevierd dat arbeiders rechten kregen. Dat geldt nu in Nederland en in meer westerse landen, elders in de wereld kennen ze de achturige werkdag helaas nog niet. Helaas zijn er inmiddels ook in Nederland honderdduizenden ZZP-ers die met acht uur werken per dag hun huur niet kunnen betalen. De afgelopen jaren lijken de idealen van 1 mei voor veel mensen zoekgeraakt, de partij die daarvoor is, is de PvdA en deze moet samen met de arbeider hiervoor blijven knokken!

De afgelopen jaren heb ik in Nieuw West samen met collega’s mijn best gedaan om mensen nieuwe perspectieven te bieden. Bedrijven aantrekken en daarmee werkgelegenheid creëren, mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt nieuwe kansen bieden. Zelfs honderden voormalige ‘Top 600’ criminelen kregen na het uitzitten van hun straf een nieuwe kans en dat bleken ze aan te kunnen. Mensen de kans geven om hun problemen te boven te komen en zo met hulp en eigen kracht een nieuw leven op te bouwen.

Rijke stad zonder aandacht voor arme inwoners!

Ondertussen spelen er op stedelijk niveau problemen die dat van een stadsdeel overstijgen. Amsterdam wordt met de dag een rijkere stad, maar ondertussen zijn er tienduizenden Amsterdammers die al jaren niet meer uit hun schulden kunnen komen. Zelfs in de wijken van Amsterdam-Zuid worden honderden inwoners verwezen naar de voedselbank. Onderzoek leert dat het heel vaak de overheid zelf is die schulden onhanteerbaar hoog laat oplopen. Onderzoek laat ook zien dat van al het geld dat aan schuldhulpverlening wordt besteed bijna niets terechtkomt bij de betrokkenen: de mensen met schulden en de bedrijven en instellingen die nog geld te goed hebben. Het systeem in Nederland bevoordeelt vooral managers en begeleiders. Ik vind dat het anders kan en moet, Amsterdam en Nederland zou moeten leren van het voorbeeld in Zweden. Daar is alle energie gericht op snelle oplossingen voor zowel de schuldeisers als de schuldenaars. Bemiddeling en begeleiding zijn daardoor veel minder nodig.

Gemeentelijk woningbouwbedrijf

In Amsterdam lijkt de aandacht voor gewone Amsterdammers verdwenen. Het is voor hen inmiddels vrijwel onmogelijk geworden om een betaalbare woning te vinden. Erger nog, betaalbare woningen worden door de woningcorporaties via commerciële makelaars verkocht. Steeds vaker aan speculanten voor tijdelijke verhuur. Amsterdam bouwt de komende jaren 50.000 woningen bij, maar het effect is dat het percentage sociale huurwoningen gaat dalen tot onder 40%. Terwijl 50% van de Amsterdammers daarop aangewezen is. Het bestaande bouwprogramma betekent eigenlijk dat de Amsterdammers de stad uit worden gebouwd.

Dat kan anders en beter: dat vraagt om inzet van de gemeente. Als bedrijven vooral bouwen voor expats en anderen die € 500.000 en meer voor een woning kunnen neertellen, dan wordt het tijd voor gemeentelijke inzet. Ik vind het tijd om serieus te gaan werken aan een nieuw gemeentelijk woningbouwbedrijf. Dat bouwt huizen met huren die Amsterdammers met een kleine beurs wel kunnen betalen.

Twee voorbeelden van de vele terreinen waarop de gemeente meer kan en vooral ook moet gaan doen voor de vele honderdduizenden Amsterdammers die niet aan een gracht wonen.

PvdA

De afgelopen maanden hebben partijgenoten uit alle stadsdelen me gevraagd om mij te kandideren als lijsttrekker voor de verkiezingen van 2018. Ze hebben zelfs spontaan de daarvoor benodigde handtekeningen opgehaald. Ik ben hen dankbaar voor hun vertrouwen, juist in deze tijden waarin de PvdA de grootste nederlaag ooit heeft geleden.

Wat deze partijgenoten me vragen is me kandidaat stellen in een lijsttrekkersverkiezing waarbij ik niet het gevoel heb dat we ons in deze tijd verenigen. Wat onze partij nodig heeft is terug te keren tot de essentie, de mensen die nog wel willen meedoen bij elkaar te krijgen en onderling te verbinden. Dat doe je niet in een verkiezingscampagne waarin je vooral vertelt dat de jij beter bent dan een ander partijgenoot, maar door samen de krachten te bundelen en vooral de kiezer te vertellen waarom wij als vereniging de beste keus voor hem of haar zijn bij de verkiezingen in 2018.

Daarom doe ik daar op deze manier bewust niet aan mee, ik wil werken aan het weer opnieuw opbouwen van de PvdA samen met zoveel mogelijk partijgenoten. Na lang nadenken en gesprekken met andere kandidaten heb ik besloten om mij niet te kandideren voor het lijsttrekkerschap en sluit ik me aan bij het team van collega-bestuurder Jeroen van Berkel uit stadsdeel West. Onze opvattingen over politiek, Amsterdam en onze vereniging sluiten op elkaar aan, wat we overigens ook delen is de bewondering voor onze partijgenoot Ahmed Aboutaleb: Jeroen was zijn politieke adviseur, Ahmed was en is mijn voorbeeld. Op deze prachtige dag hoop ik dat we verdergaan op de nieuwe ingeslagen weg, een weg van samenhorigheid en goede arbeid om de idealen van onze partij te verwezenlijken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *