Speech kandidaatstelling Jeroen

Dames en heren,

Welkom in deze prachtige kroeg, aan de bron van het bestaan van Amsterdam, de Amstel en wat ontzettend fijn dat jullie met zovelen zijn komen opdagen. Dank Fenna Ulichki en Mei Li Vos voor de prachtige woorden die jullie hebben gesproken.

Ik zie mensen waarmee ik, toen ik net in Amsterdam was aangekomen nog mee achter de bar in de kroeg heb gestaan, familie, vrienden van andere partijen en natuurlijk heel veel PvdA leden, welkom mijn kameraden!

Dames en Heren. Mijn verhaal in deze mooie stad begint in een kroeg. Een ietwat vervallen oud café, Tomeloos, aan de overtoom dat een buurtkroeg werd. Een buurtkroeg waar iedereen kwam. Onze buurman, studenten, buurvrouwen die gezellig een bakkie gingen doen en de paradijsvogels uit de buurt, zoals Ben. Ben moest je er altijd even aan herinneren dat ie nog even naar z’n moeder toe moest om zijn medicijnen in te nemen en daarna weer een kopje koffie kon halen. Ik kom ben nog regelmatig tegen, nu in de inloop van Cordaan in de Kijkduinstraat en ben altijd blij dat ik nog steeds even een praatje met hem kan maken.

Links voorin, schuin tegenover de bar zat een groep Amsterdammers met Marokkaanse wortels. Ze rookten, dronken en vooral discussieerden op luide en felle toon, zodat ik me weleens afvroeg wat daar nou precies werd besproken. Nou dames en heren, er waren 2 dames die me dat al snel uitlegden, Fenna Ulichki, u heeft haar net horen spreken en Khadija Arib. Mijn twee heldinnen.

Wat er werd besproken was niets anders dan de revolutie tegen het kapitalisme en de vraag of die gewapenderhand of door middel van democratie moest worden afgedwongen.

Ik stond daar in die bar en was eigenlijk best tevreden met mijn leven en mijn baan. Totdat Khadija Arib op een gegeven moment op mij afliep en zei: Jeroen, wordt het niet eens tijd voor een echte baan. Dames en heren, het is Khadija geweest die mij mijn eerste stap heeft laten zetten op het pad naar de politiek. Zij heeft mij de kans gegeven haar politiek assistent te worden in Den Haag en ik heb ontzettend veel geleerd van deze razend intelligente, vasthoudende, sterke en eigenzinnige politica die uiteindelijk altijd voor elkaar krijgt wat ze wilt en daar ben ik haar nog altijd dankbaar voor. Dankjewel Khadija!

Er is nog een tweede persoon die heel belangrijk is geweest om te komen tot het moment waar we nu zijn. Die persoon is de oud wethouder sociale zaken in Amsterdam, oud staatssecretaris sociale zaken en onze onvolprezen burgermeester van Rotterdam. Ahmed Aboutaleb! Ahmed heeft me de kans gegeven om zijn politiek assistent te zijn in Amsterdam om te zien hoe hij altijd overal naar Amsterdammers bleef omkijken, elke vrijdag weer op stap ging om te voelen wat er leefde in de stad. Ahmed heeft mij laten zien hoe je in het diepste van je ziel, tijdens de meest vreselijke momenten een onwrikbaar geloof en vertrouwen in verbinding kan hebben en eerlijke, harde en rechtvaardige woorden kan spreken die een natie bij elkaar brengen, zoals na de vreselijke moord op Theo van Gogh. Van Ahmed heb ik gezien hoe je de passie als bestuurder kan overdragen en daarmee een stad kan leiden. Dankjewel Ahmed!

Dames heren, nu sta ik hier voor u om mij kandidaat te stellen voor lijsttrekker van de Partij van de Arbeid.

Dat doe ik omdat het anders moet met Amsterdam, radicaal anders. Het gaat zo goed met onze stad dat we de grip dreigen te verliezen. Dat Amsterdammers niet meer weten hoe hun buurt en stad er over 5 jaar uitziet en vooral of zij nog onderdeel zijn van dat plaatje.

Ik geloof in Amsterdam, ik geloof in de Amsterdammers en ik geloof dat het geweldige succes van onze stad te danken is aan die enorme diversiteit van die Amsterdammers. En daarom gaan wij de Amsterdammer weer grip op de stad geven. Door het anders te doen, radicaal anders.

Er zijn de afgelopen jaren veel moties ingediend, veel plannen gemaakt om zaken te beteugelen, maar telkens waren de maatregelen een compromis die uiteindelijk weer binnen de kortste keren zijn eigen problemen veroorzaakten. Daarom kies ik voor duidelijke plannen, voor sterke plannen, voor radicale andere plannen.

Dat begint, en dat zal niemand verbazen, bij de woningbouw. We hebben woningcorporaties al opgeroepen geen woningen meer te verkopen. Maar daar gaan we niet over. We hebben al opgeroepen de huren niet verder te verhogen, maar daar gaan we ook niet over. En dus zijn we beland in een moeilijk spel van onderhandelen met woningcorporaties die van alle kanten druk voelen om wel te verkopen en wel de huren te verkopen.

Daar stoppen we mee. De sociale huurwoningen die nu als warme broodjes over de toonbank gaan, die kopen we zelf op als gemeente voor 200 miljoen euro. En die huizen die gaan we als gemeente zelf verhuren voor een lage sociale huur. Zo blijft de stad gemengd, hebben woningcorporaties geld om huizen te bouwen en hebben we als Amsterdammers en als gemeente grip op de stad.

Het tweede punt gaat over de PvdA, want daar wil ik graag lijsttrekker van worden. Zoals iedereen in deze zaal zal kunnen beamen zijn wij als PvdA’ers ontzettend goed in het bedenken van wat er mis is in de stad en wat er waar moet gebeuren. Sociaal isolement, eenzaamheid, veiligheid, zorg, we kennen de thema’s allemaal. Maar we vergeten hierbij altijd een iemand ook te vragen wat hij daarvan vindt: de Amsterdammer. Dat gaan we deze verkiezingen anders doen: radicaal anders.

Doe je ogen dicht en stel je de buurten van Amsterdam voor. De Spaarndammerbuurt, de vondelparkbuurt, de van der Pekbuurt de Reimerswaalbuurt, Buitenveldert, de Bijlmer, de Jordaan. Allemaal eigen gemeenschappen met prachtige eigen kenmerken en ook met eigen problemen. Als we de Amsterdammers echt willen bereiken dan zullen we Amsterdammers in hun buurt moeten bereiken en de problemen daar voor ze oplossen. Ons verkiezingsprogramma wordt dan ook het dikste verkiezingsprogramma van heel Amsterdam, want wij gaan in alle 97 buurten vragen hoe de Amsterdammers dit samen met ons willen doen en dat schrijven we op in 97 buurtplannen en die 97 buurtplannen vormen het leeuwendeel van ons verkiezingsprogramma! Dat betekent: Als buurten een extra wijkagent willen, dan krijgen ze een extra wijkagent en als Den Haag die niet betaalt, dan betalen wij die zelf. Als buurten een wijkrestaurant nodig hebben waar buurtbewoners in een sociaal isolement samen kunnen eten, dan zorgen we voor een buurtrestaurant, als wijken een goed verlichte tunnel nodig hebben, zodat mensen veilig thuis kunnen komen, dan zorgen we voor een goed verlichte tunnel. Zo krijgen we grip op Amsterdam.

En dan is er nog 1 punt dat we radicaal anders gaan doen: duurzaamheid. U heeft het allemaal kunnen lezen: van de subsidies op duurzaamheid profiteren vooral de welgestelden onder ons. Degene die kunnen kiezen voor een elektrische leaseauto, degene die hun vrijstaande huis zonder problemen volleggen met zonnepanelen. Dat is goed, want het helpt het milieu vooruit, maar het kan ook anders, radicaal anders.

Wij gaan alle platte daken van nieuw west, noord en Zuidoost vol leggen met zonnepanelen. En we beginnen in de buurten waar het aandeel sociale huur het grootst is. We financieren deze zonnepanelen als gemeente zelf en zorgen dat de opbrengsten voor meer dan 80% gaan in de verlaging van de servicekosten van de huishoudens op wiens daken de zonnepanelen liggen. Zo maken we de stad en groener en socialer.

Dames en heren, ik kom tot een afronding. Een geweldige stad die op volle sterkte richting de top doorstroomt heeft recht op een bestuur dat dat ook doet. Voorbij met de halfzachte maatregelen, voorbij met het overleveren van onze stad aan toeristenstromen, buitenlandse deelbedrijven. Iedereen is hier welkom, maar wel met een sterke Amsterdammer en sterke gemeente. Omdat te bereiken hebben we een radicaal andere koers nodig en radicaal andere mensen. Die mensen dat zijn jullie, met jullie gaan we deze stad nog mooier, beter en socialer maken, op radicaal anders, op ons!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *